1. http://bam-iran.com/
  2.  شركت بام ايران نماينده انحصاري پرتال دانشگاهي كشور در استان خراسان
  3. بام ایران
  4. 50 میلیون تومان

مديريت شهری و سطوح آن

مديريت  شهری و سطوح آن

1-1) تعریف مدیریت شهری

مديريت، هماهنگ ‌نمودن منابع انسانی ومادي براي نيل به اهداف است. و نیز کارکردن باافراد وگروه ها برای رسیدن به مقاصد سازمان. وظایف آن عبارتند از: برنامه‌ریزی، سازماندهی، نظارت وايجاد انگیزش. اگر مدیریت، به درختی تشبیه شودکه شاخه‌ های گوناگونی ، مانند مدیریت صنعتی، مدیریت مالی و چون اینها، دارد، یکی از شاخه‌های جدید این درخت، مدیریت شهری است.

مدیریت شهری به زبان ساده ، تمامی مراحل پیاده سازی مدیریت درکالبدو اجتماع شهراست. شهر به عنوان پیچیده ترین مصنوع بشر نیازمند به مدیریتی بادارا بودن طیفی ازادراک ازاین پیچیدگی هااست. باید برای شهر برنامه‌ریزی کند، فعالیتهای شهررا سازمان دهد، برفعالیتهای انجام شده نظارت کند، حتی برای انجام بهینه امور، انگیزش لازم را درسازمان مدیریت شهری و سایرسازمانها و شهروندان ایجاد نماید.مديريت‌ شهري‌ عبارت‌ ازاداره‌ امور شهر به‌ منظور ارتقاء شاخص هاي زندگي شهري درابعاد مختلف‌ اجتماعي، اقتصادي‌ و فرهنگي با همكاري  كليه  اجزاء رسمي‌ و غيررسمي‌ موثر و ذيربط‌(اعم از  بخش خصوصي ودولت؛ قواي سه گانه ومردم) بارهبريت شهرداري و باهدف‌ دستيابي به توسعه‌ همه‌ جانبه‌ و پايدار شهري و با عنايت كلي به اهداف وسياستهاي‌ كلان کشور ، اداره‌ امورشهر به‌منظورارتقاء مديريت‌ پايدارمناطق‌ شهري‌ درسطح‌ محلي‌ با درنظرداشتن، وتبعيت‌ ازاهداف‌ سياستهاي‌ ملي، اقتصادي‌ و اجتماعي‌ کشور است.مديريت شهري به مثابه نظام يا سيستم، تركيبي از اجزاء و بخش‌هاي مختلف يك مجموعه كه به يكديگر وابسته‌اند وروابط متقابل فيمابين آنها به شكل خاصي سازمان يافته و اين سازمان يافتگي براي به انجام رسيدن كاري ويا براي دستيابي به هدف خاصي مي‌باشد. بنابراين مديريت شهري نيز از قسمت‌ها و بخش‌هاي مختلفي، از سطوح معاونت‌ها، سازمانها وادارات وابسته تشكيل شده كه با يكديگر در قالب ساختاري واحد، روابط متقابل دارند.درتقسيم‌بندي نظام‌ها، مديريت شهري جزءنظام‌هاي اجتماعي است.

مدیریت شهری ، مديريت و بهبود سرمايه گذاري زير ساخت‌ها - ارائه خدمات اجتماعي مناسب - ارتقاء رشد اقتصادي و بهبود رفاه عمومي (افزايش درآمد شهري) - برنامه ريزي استراتژيك است. براي رسيدن به آن ، ساختار تشكيلاتي غير متمركز، توسعه منابع جديد، آموزش نيروي انساني و مديريت واحد شهري از الزامات است.

  2-1) سطوح (عناصر موثر) مدیریت شهری در ایران

 1-2-1) عناصر مؤثردر مدیریت شهری در سطح ملی و منطقه ای

در کشورهایی با ساختار حکومتی تمرکزگرا مانند ایران ، دولت مرکزی در اداره امور محلی نقش گسترده ای رابصورت مستقیم و غیر مستقیم ایفا می کند و در این راه بخش عمده ای از امور محلی را به صورت متمرکز در اختیار سازمان های تابعه اش قرار می دهد و در این چار چوب عناصر ملی مؤثر در مدیریت شهری عبارتند از :

الف) وزارت کشور

مهمترین عنصر ملی مؤثر در مدیریت شهری و شهر داری های ایران وزارت کشور است و یکی از علل عدم استقلال شهرداری ها در نوع ارتباط آنها با وزارت کشور است و شهر داری ها در ایران از بدو تأسیس به عنوان شعبه های تابعۀ وزارت کشور محسوب گردیده و علاوه بر مقامات این وزارت خانه مانند وزیر کشور ، معاون هماهنگی امور عمرانی ، دفتر فنبی و اداره کل شهرداری های وزارت کشور ، تابع استانداری به عنوان مؤثرترین سازمان در مدیریت شهری در سطح منطقه ای بوده است .

وظایف وزارت کشور در قبال شهرداری ها بر اساس قوانین و آئین نامه ها ، بسیار گسترده و متنوع است که برخی از مهمترین آن ها عبارتند از :

1- نظارت بر اجرای کلیه قوانین ، آئین نامه ها و مقررات مربوط به شهرداری ها.

2- تعیین نیازمندی های اقتصادی ، اجتماعی و فرهنگی منطقه ای و محلی و تشخیص اولویت آن ها.

3- تصویب برنامه های عمرانی و نو سازی شهر داری ها.

4- تهیه و تنظیم معیارها ، ضوابط و استاندارهای فنی و عمرانی.

5- تصویب محدوده خدماتی شهرداری ها و حریم شهرها.

6- صدور حکم انتصاب شهروندان (شهرهای کمتر از 000/200 نفر توسط استاندار و در شهرهای بزرگتر توسط وزیر کشور )

7- تصویب دستورالعمل های مربوط به امور مالی و معاملات شهرداری ها.

8- صدور اجازه شروع وصول عوارض نوسازی و وصول عوارض متمرکز و توزیع آن بین شهرداری ها.

9- تخصیص اعتبارات و کمک های بلاعوض دولت به شهرداری ها.

10- تصویب سازمان های اداری شهرداری ها و تهیه مقررات استخدامی.

11- انتخابات شوراهای شهر و اعمال نظارت قانونی بر امور کلیه شوراها.

ب) وزارت مسکن و شهر سازی (راه و شهرسازی)  

رابطه وزارت مسکن و شهر سازی (راه و شهرسازی را با شهرداری می توان براساس محورهای زیر بررسی نمود :

1- پیشنهاد و تهیه طرح توسعه شهری و نظارت بر حسن اجرای برنامه های مصوب توسعه شهری توسط شهرداری که در صورت بروز اختلاف نظر بین سازمان مسکن و شهر سازی و شهرداری در خصوص طرح مصوب ، نظریه کمیسیون ماده 5 استان و در حالت وجود مغایرت های اساسی نظریه شورای عالی شهر سازی و معماری ملاک عمل است.

2- اجرای پروژه های عمرانی دولتی یا اعتبارات ملی در شهرها.

3- تهیه و اجرای طرح های آماده سازی زمین با هدف توسعه شهرها مطابق نامه های مصوب.

4- تهیه ، تصویب و ابلاغ معیارها ، ضوابط و آئین نامه های شهر سازی.

ج) سازمان مدیریت و برنامه ریزی

شهرداری ارتباطی غیر مستقیم و از طریق وزارت کشور و استانداری با این سازمان داشته و ارتباط بودجه ای آن مشتمل بر بودجه های عمران شهری ، کمک های بلاعوض و اعطای وام می باشد.

 2-2-1)عناصر محلی مؤثر بر مدیریت شهری

مدیریت شهری در سطح ملی را می توان به عنوان مجموعه ای از عناصر رسمی و غیر رسمی تعریف کرد که اداره امور شهر را به عهده داشته و یا در آن مؤثرند ، این عناصر با اختیارات و ابزارهایی که در اختیار دارند در سیاست ها و برنامه های اجرایی نظام مدیریت شهری نفوذ کرده و سعی در انجام وظایف خود و یا مطابقت آنها با خواسته های خود را دارند .

1) شورای اسلامی شهر

مهمترین نهاد محلی که بر اساس اصل یکصدم قانون اساسی حق دخالت در اداره امور شهر و نظارت بر حسن انجام وظایف مدیران محلی را دارد ، شورای اسلامی شهر است که اعضای آن به عنوان نمایندگان افکار عمومی با رأی مستقیم مردم انتخاب می شوند .

مطابق « قانون تشکیلات وظایف و انتخابات شورای اسلامی کشور و انتخابات  شهرداران »  مصوب 1/3 /1375 شرح وظایف 29 گانه شورای شهر در ماده 71 تعیین شده است که با توجه به آن به نظر می رسد مؤثرترین عامل در مدیریت شهری ، بایستی شورای شهر باشد. اما در طول دوره اول شوراها ، ثابت شد که قانون مذکور کافی نبوده و ضمانت های اجرایی لازم برای انجام وظایف شورای شهر در آن وجود ندارد .

در ذیل برخی از وظایف شورای شهر آمده است :

1- انتخاب شهردار به مدت 4 سال ( حکم انتصاب به وسیله وزیر کشور یا استاندار صادر می گردد)

2- تصویب آئین نامه های پیشنهادی شهرداری ( با رعایت دستور العمل های وزارت کشور )

3- تصویب اساسنامه مؤسسه ها و شرکت های وابسته به شهرداری ( با تأئید موافقت وزارت کشور )

4- تصویب بودجه ، اصلاح و متمم بودجه و تفریغ بوجه سالانه شهرداری و شرکت های وابسته به آن .

5- تصویب لوایح و برقرای یا لغو عوارض شهر و تغییر نوع و میزان آن ( با در نظر گرفتن سیاست های دولت که از سوی وزارت کشور اعلام می شود).

6- تصویب نرخ خدمات ارائه شده توسط شهرداری و سازمان های وابسته.

7- وضع مقررات و نظارت بر حفر مجاری و مسیرهای تأسیسات شهری.

8- تصویب نرخ کرایه وسائط نقلیه درون شهری.

9- نظارت بر اجرای طرحهای مربوط به ایجاد و توسعه معابر ، خیابانها و میادین و فضای سبز و تأسیسات عمومی شهر.

10- تصویب نامگذاری معابر ، خیابان ها ، کوچه ها ...

11- بررسی و شناخت کمبودها ، نیازها و نارسائی های حوزه انتخابیه و تهیه طرح ها و پیشنهادات اصلاحی و ارائه به مقامات مسئول ذی ربط.

12- همکاری با شهرداری جهت تصویب طرح حدود شهر با تأیید وزارت کشور و راه و  شهرسازی.

همان طوری که مشاهده می شود وظایف شورا اکثراً به نهاد شهرداری محدود شده و قدرت و اختیارات لازم جهت تصمیم گیری و سیاستگذاری بر تمام عناصر و سازمان های مؤثر در مدیریت شهری را ندارد.

2) فرمانداری و شورای اداری شهرستان

 از دیگر عناصر رسمی محلی می توان از شورای اداری شهرستان ، شورای تأمین شهرستان ( در کنترل مسائل امنیتی و انتظامی) و ادارات آب و فاضلاب ، برق ، گاز ، مخابرات و فرمانداری ( به عنوان ناظر عالیه کلیه امور شهرستان) نام برد.

3) عوامل و سازمان های غیر رسمی

 اما علاوه بر عناصر و عوامل رسمی، سیستم مدیریت شهری متأثر از عوامل و سازمان های غیر رسمی مانند جریان ها و جناح های سیاسی و کانون های قدرت شهری، نمایندگان مجلس شورای اسلامی ، سرمایه داران و صاحبان عوامل اقتصادی ، ائمه جمعه، مجامع و گروه های متخصص ذیربط در عمران شهری مانند نظام مهندسی و ... نیز هست.

4)  شهرداری ، فلسفه تشکیل ، وظائف  و اهمیت آن

1-4) تعریف

شهرداری معادل لغت انگلیسیMunicipality  است و به ناحیه ای اطلاق می شود که در آن ، یک انجمن مربوط به شهر ، دارای صلاحیت اعمال قدرت سیاسی بوده و خدمات دولتی محلی را مانند فاضلاب ، پیش گیری از جرم و جنایت و خدمات آتش نشانی به عموم ارائه می دهد. در ایران ، طرز تلقی عامه مردم از شهرداری ها با آنچه که این سازمان ها برای رسیدن به اهداف مورد نظر بوجود آمده اند ، بسیار متفاوت می باشد. از نظر عامه مردم ، شهرداری نهادی خدماتی تلقی شده و این موضوع ، جایگاه آن را به سطح بسیار پایینی تنزل داده است. چنانکه از دیدگاه مردم ، شهرداری صرفاً سازمانی جهت خدمات شهری بوده و در قبال این خدمات نیز ، بهای آن را دریافت می کند.

در حقیقت ، در تعریف شهرداری می توان آن را سازمانی غیردولتی و غیرانتفاعی و مردمی دانست که اداره مدیریت امور شهری را با مجوز دولت و با امکانات مردمی به دست آورده ، تا به منظور ایجاد و اداره کردن تأسیسات عمومی و وضع و اجرای نظامات شهری و تأمین نیازمندی های مشترک محلی فعالیت کرده و هزینه خدماتی را که به آن واگذار  گردیده ، با اسلوبی منطقی و عادلانه بین سکنه شهر و استفاده کنندگان از خدمات تقسیم نماید.

شهرداری به عنوان مهمترین عنصر مدیریت شهری ، از جایگاه خاصی در نظام سازمان های اداری کشور برخوردار است. شهرداری به احاظ حقوقی و اداری ، جزء مؤسسه های عمومی محسوب می شود .

با این مفهوم شهرداری یک نهاد عمومی اما غیر دولتی است که اقتدار و رسمیت آن ناشی از رأی مردم یا نمایندگان مردم است و در قلمرو وظایف خود بایستی دارای استقلال عمل باشد .

اما با این حال در ایران هیچ گاه شهرداری ها به طور کامل از این استقلال قانونی برخوردار نبوده و علاوه بر آن قوانین موجود ( از جمله ماده 53 قانون تشکیلات شورای اسلامی ) موجب شده شهرداری ها به شدت تحت کنترل و نظارت وزارت کشور و سازمان ها و مقامات محلی تابع آن مانند استاندار و فرماندار باشند و وجود چنین روابط و دیدگاهی نسبت به شهرداری ، اصلی ترین عامل در نقض اختیارات و مسئولیت های آن است .

تعریف کلی و اساسی شهرداری در ایران اینگونه می باشد :

شهرداری موسسه ای عمومی ، غیر دولتی و مستقل است. که به موجب قانون در شهرها تشکیل می شود و عهده دار امور محلی و اداره خدمات به شهروندان و سکنه شهری می باشد.به موجب ماده 3 قانون شهرداری ، شهرداری شخصیت حقوقی مستقلی دارد.

در ایران در سال 1286 شمسی نخستین قانون شهرداری به نام قانون بلدیه به تصویب رسید . ضمن اینکه در سال های 1308،1309، 1328، و در نهایت 1334 ، اصلاحاتی در این قانون صورت پذیرفت و قانون مدون سال 1334 به عنوان آخرین قانون ، مورد استناد شهرداری ها قرار گرفت. طبق این قانون ، شهرداری مسئولیت تمامی امور شهری اعم از آموزش ، بهداشت ،آب ، برق و ... را بر عهده داشت. متاسفانه به مرور زمان بخش هائی از وظائف مندرج قانون از شهرداری منتزع و به نهادهای دیگر واگذار گردید.

سازمان های عمومي دارای اختياراتي وسيع در قسمتي از خاك يك كشور مانند استان ، شهرستان ، شهر و يا دهستان كه بوسيله خود مردم محل طبق قانون ، انتخاب شده و امور محل را توسط خود مردم اداره مي‌كند. مهم ترین آنها شهرداری هاست.

در خصوص فلسفه وجودی شهرداری ها می توان گفت که ، سکنه یک شهر ، با استفاده از حقوق طبیعی خود و اختیاری که قانون به آنها اعطا نموده است ، بمنظور ایجاد و اداره کردن تاسیسات عمومی، وضع و اجرای نظامات شهری ، و تامین نیازمندی های مشترک محلی شهرداری ها را به وجود آورده و به آن اختیار و نمایندگی می دهند، تا هزینه خدماتی را که به عهده آن واگذار گردیده است ، با اسلوبی منطقی و عادلانه بین سکنه شهر و استفاده کنندگان توزیع و سرشکن نموده از آنها وصول کند ، و در صورتی که هر یک از آنها از پرداخت سهمی که باید پرداخت کنند ، خودداری و یا نظامات شهری را رعایت نکنند ، با استفاده از قوه قهریه که به حکم قانون به وسیله مردم شهر به آن داده شده است، آنها را وادار پرداخت سهم خود و رعایت نظامات و مقررات شهری بنمایند.

در میان سازمان های محلی ، شهرداری ها را می توان کامل ترین آن ها محسوب نمود. در کشور ما نیز اگرچه شهرداری ها شدیداً تحت کنترل و نظارت حکومت مرکزی ، همچنین استانداران ، فرمانداران و بخشداران می باشند. و قسمت قابل ملاحظه ای از درآمد آنها توام با مالیات ، حقوق و عوارض گمرکی توسط سازمان های دولتی وصول و به آن ها تحویل می گردد ، و از کمک های بلاعوض عمرانی استفاده می کنند ، ولی چون اولاً تصویب بسیاری از امور آن ها از جمله ، تصویب بودجه و عوارض وصولی آنها به عهده شورای شهر بوده و ثانیاً حساب درآمد و هزینه هر یک از آنها جداگانه توسط خود آنها نگهداری می شود. و ثالثاً عهده دار تعداد قابل ملاحظه ای از خدمات محلی مورد احتیاج ساکنان شهرها می باشند. لذا می توان آنها را در مقایسه با سایر کشورها ، کامل ترین سازمان های محلی در ایران دانست.

2-4) وظائف گسترده شهرداری

در سراسر جهان و بویژه کشورهای توسعه یافته ، شهرداری ها از وظائف متنوع و متعددی برخوردار می باشند. در ایران به علت عدم وجود مدیریت واحد شهری ، وظائف شهرداری ها در بین سازمان ها و شرکت های دولتی و غیر دولتی محلی متعددی توزیع شده است. بطوری که وظائف شهرداری ها و به تبع آن اختیارات آن ها ، در شهرها  محدود به مواردی خاص شده اند.

شهرداري سازماني است كه سكنه يك شهر با استفاده از حقوق طبيعي خود و اختياري كه قانون به آنها داده ، به منظور ايجاد و اداره تاسيسات شهري و وضع و اجراي نظامات شهري و تامين نيازمندي هاي مشترك محلي بوجود مي‌آيد. اين سازمان داراي يك شخصيت حقوقي است. كه از جمله وظايف آن ، تهيه مقررات و آيين‌نامه‌هاي ساختماني و تفكيك اراضي جهت كنترل رشد بي رويه شهر و نظارت بر چگونگي احداث مستحدثات و ابنيه شهري است. در تهران ، شهرداري بدليل موقعيت خاص در كشور ، داراي قواعد و ضوابطي بوده كه تا حدودي مستقل از ساير شهرداري ها و نحوة اداره آن نيز متمايز از آن هاست. شهرداری كامل ترين سازمان محلي بودكه در كشور ما شديداً تحت كنترل و نظارت حكومت مركزي و همچنين استانداران ، فرمانداران و بخشداران بوده ، كه قسمت قابل ملاحظه‌اي از درآمد آن توسط سازمان‌هاي دولتي وصول گرديده و در مواقعي نيز از كمك‌هاي بلاعوض عمراني برخوردار مي‌گردد. در حقيقت شهرداري سازماني است كه در محدودة شهر براي رفع آن دسته از نيازهاي عمراني و رفاهي مردم شهر كه جنبه محلي داشته و با مشاركت خود مردم تامين و اداره مي‌شود.

بطور کلی شهرداری ها دارای دو نوع وظیفه اصلی (وظایف اختصاصی و عمومی) می باشند :

الف) وظائف  اختصاصی شهرداری ها را به پنج گروه زیر تقسیم بندی کرد :

1) وظائف عمرانی : مانند احداث خیابان- میدان ، اعلام نظر نسبت به طرح های جامع و هادی شهری ، اعلام نظر درخصوص نقشه های تفکیکی ، الزام به رعایت مقررات ملی ساختمان ، الزام به پذیرش نقشه ساختمانی از اعضاء سازمان نظام مهندسی

2) وظائف خدماتی : ایجاد تاسیسات عمومی تنظیف و نگهداری و تسطیح معابر و مجاری آب ، تعیین محل هائی مخصوص برای تخلیه زباله ، نخاله و فضولات ساختمانی – احداث غسالخانه و گورستان – پیشگیری از حوادث – پیشگیری از آلودگی محیط زیست – نگهداری و تعمیر تونل های شهری

3) وظایف نظارتی و حفاظتی : اجراء آراء کمیسیون ماده صد – صدور پروانه ساختمان- نظارت برکلیه ابنیه ای که در شهر ایجاد می شود ، جلوگیری از بروز تخلفات ساختمانی- حفظ اموال و دارائی شهر- اقامه دعوا علیه اشخاص و دفاع از دعاوی اشخاص علیه شهرداری – حفظ فضای سبز

4) وظائف رفاهی : احداث بناها و ساختمان های مورد نیاز شهر از قبیل سرویس های بهداشتی – کشتارگاه- بوستان- جلوگیری از سد معابر عمومی

5) مدیریت منابع : بودجه شهرداری- عوارض ساختمان و ترتیب ممیزی و وصول آن – سایر عوارض شهرداری و نقش شهرداری در تعیین ارزش معاملاتی ساختمان ها.

ب) وظايف عمومی شهرداری ، تهيه مقررات و آيين‌نامه‌هاي ساختماني و تفكيك اراضي جهت كنترل رشد بي رويه شهر و نظارت بر چگونگي احداث مستحدثات و ابنيه شهري است. بنابراین وظايف عمومی شهرداري عبارت است از :

1- برنامه‌ريزي شهري (وضع قوانين و مقررات مربوط به تهيه طرح‌هاي توسعه شهري ، نوسازي و بهسازي آن)

2- وظايف عمراني (ساخت و احداث خيابان‌ها و پل هاي درون شهري)

3- تامين و تجهيز زير ساخت ها (آب ، برق ، گاز و ...)

4- تامين بهداشت شهري شامل جمع‌آ‌وري و دفع زباله ، نظارت بر محيط شهري ، ايجاد كشتارگاه صنعتي و ...

5- خدمات اجتماعي ( بيمارستان ، مهد كودك ، آسايشگاه و توانمندي ها)

6- خدمات ايمني و آتش ‌نشاني ، مبارزه با حوادث غيرمترقبه ، سرپرستي نيروهاي پليس

7- وظايف فرهنگي شامل‌ ايجاد كتابخانه ، تأمين انجمن‌هاي فرهنگي و هنري ، تأتر و سينما ، نمايشگاه‌ها و جشنواره‌ها

8- ارتقاء محيط زيست شهري ، تأمين فضاي سبز عمومي ، ساخت پارك‌ها و  محل‌هاي بازي درون شهري

9- وظايف نظارتي همچون نظارت بر ساخت و سازها و صدور پروانه ساختماني

3-4) بررسی عوامل مؤثر بر عملکرد مجموعه مدیریت شهری

بررسی های تاریخی نشان می دهد که سابقه مدنیت و شهر نشینی در ایران یکی از طولانی ترین سوابق شهر نشینی در جهان است و این بیانگر قدمت دانش و تجربه مدیریت شهری در سرزمین کهن ایران است . اما با وجود چنین سابقه درخشانی ، متأسفانه تصویر وضع موجود سیستم مدیریت شهری در ایران ، تصویر مغشوش و نامتعادل بوده که علیرغم تغییرات حاصله در مقتضیات زندگی امروزی ، پیچیده شدن مسائل شهری و گسترش حیطه وظایف و مسئولیت شهرداری ها ، هنوز هم قانون مصوب 1334 (علیرغم اصلاحات و افاضات متعدد) به عنوان قانون اصلی در شهر وظایف شهرداری ها تلقی می گردد.

امروزه شهرداری در ایران به جای آنکه سازمانی فرا بخشی باشد. (همچنان که در کشورهای متمدن مرسوم است) تبدیل به سازمانی شده که با از دست دادن تدریجی بخشی از وظایف و اختیارات خود ، وظایف بدون متولی و یا وظایفی را که اصطلاحاً بر زمین مانده اند ، را بر عهده گرفته و توافقی را هم در خصوص محدودۀ وظایف مذکور با سازمان های ذی ربط دولتی حاصل نیامده است و از سوی دیگر ، روز به روز توقعات عمومی و حتی انتظارات مسئولان دولتی از شهرداری رو به افزایش است که در جامعه مدنی ، نهادهایی که موجودیت خود را از آراء و تمایلات مردم کسب می کنند. در حقیقت باید به نمایندگی از مردم ، نقش مؤثری در اداره امور محلی ایفا نمایند و به واسطه وجود شورای شهر ، مردمی و غیر دولتی بودن ، مهمترین ویژگی شهرداری ها به شمار می رود. اما به دلایل زیاد ، سیستم مدیریت شهری در ایران تا کنون انتظارات به حق مردم را  محقق نساخته است.

برخی از عوامل مؤثر در ضعف عملکرد شهرداری ها به شرح ذیل است :

1-  نامشخص بودن جایگاه اصلی شهرداری ها به عنوان سازمانی مردمی و فرابخشی در نظام مدیریت شهری ، بدلیل وجود ابهاماتی در نحوۀ تعامل ، هماهنگی و ارتباط آن با سازمانها و ادارات متعلق به نظام اداری مرکزی .

2- عدم تطابق بین وظایف و مسئولیت های متنوع شهرداری ها با مجموعه امکانات و اختیارات قانونی آن.ها .

3- عدم تطابق بین ساختار سازمانی و شرح وظایف شهرداری ها با پدیده ها ، مشکلات و مقتضیات زندگی مدرن امروزی .

4- یکسان بودن شهر وظایف شهر داری ها در سراسر کشور، بدون توجه به تنوع و تفاوت اساسی بین مردم جوامع گوناگون شهری در ایران .

 با عنایت به موارد فوق و با استناد به قانون شرح وظایف و اختیارات شورای شهر ، جایگاه و موقعیت نمایندگان مردم نیز در مجموعه مدیریت شهری ، مبهم و مغشوش بوده و حیطه و عمق وظایف این شورا در نظام مدیریت شهری کاملاً روشن و شفاف نیست و در چنین شرایطی ، از طرفی افزایش سطح انتشارات و توقعات مردم از نمایندگان خود در شورای شهر به دلیل عدم آگاهی کامل نسبت به حیطه وظایف و اختیارات قانونی آن ها و از  طرف دیگر وجود عناصر و نهادهای متعدد مؤثر در مدیریت شهری که خرج از کنترل و دسترس نمایندگان مردم هستند ، موجب بروز نارضایتی و دلسردی در بین مردم شده است .

 

تاریخ خبر: 1392/11/16 - 19:31

مرکز تخصصی هدایای تبلیغاتی مهراز

فعالیت های انجام شده توسط شرکت تبلیغاتی مهراز:

  • طراحی و توسعه وب سایت
  • بهینه سازی وب سایت (SEO)
  • ارائه دهنده نفیس ترین هدایای تبلیغاتی - لیزری

09150090905

051-36656686

مهندس حیدرپور

صبح ها 9 الی 13:30

عصرها 16:30 الی 22

همه روزه بجز روزهای تعطیل

down-arrow